Λαπαροσκοπική Χειρουργική

ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΗ λαπαροσκοπική χειρουργική πρόκειται για μία χειρουργική επέμβαση μικρής βαρύτητας, όταν είναι απλά διαγνωστική, η οποία επιτρέπει την άμεση εξέταση και τον πλήρη έλεγχο των εσωτερικών γεννητικών οργάνων της γυναίκας (ωοθήκες, μήτρα, σάλπιγγες), αλλά και άλλων ενδοκοιλιακών οργάνων (έντερο, ήπαρ, χοληδόχος κύστη, κλπ.) προκειμένου να ανιχνευθεί και να αντιμετωπισθεί κάποιο πιθανό πρόβλημα.

Η διαδικασία διενεργείται υπό γενική αναισθησία. Ο χειρουργός κάνει μία μικρή τομή περίπου μισού εκατοστού κάτω από τον ομφαλό και δύο ακόμα 5-10 χιλιοστά αριστερά και δεξιά της κοιλιακής χώρας, ενώ σπανιότερα γίνεται και εξίσου μικρή τομή υπερηβικά, πάνω από το εφηβαίο –ιδιαίτερα σε περιπτώσεις ινομυωμάτων- , από την οποία θα περάσει το λαπαροσκόπιο (το ειδικό τηλεσκόπιο). Το λαπαροσκόπιο είναι μία κάμερα ειδικά τροποποιημένη η οποία περνάει μέσα στην κοιλιά και δίνει μια καθαρή εικόνα των οργάνων της κοιλιακής χώρας και του πιθανού προβλήματος. Από τις δύο μικρότερες τομές εισέρχονται στην κοιλιά τα ειδικά εργαλεία με τα οποία εκτελείται στη συνέχεια η χειρουργική επέμβαση. Τα όργανα στο εσωτερικό της κοιλιάς είναι σε επαφή το ένα με το άλλο και το μεγαλύτερο μέρος της κοιλιάς καταλαμβάνεται από το έντερο. Προκειμένου να έχει ο χειρουργός καθαρή εικόνα των οργάνων της κοιλιάς και να προχωρήσει στη χειρουργική επέμβαση, γίνεται εμφύσηση CO2 αερίου μέσα στην κοιλιά. Κατά το τέλος της επέμβασης, ο χειρουργός φροντίζει να αδειάσει την κοιλιά από τον αέρα.

ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΕΥΕΙ Η ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΗΣΗ

Η λαπαροσκόπηση επιτυγχάνει την ακριβή διάγνωση καταστάσεων που συχνά δημιουργούν προβλήματα υπογονιμότητας, όπως Ενδομητρίωση, συμφύσεις (εσωτερικές ουλές από προηγούμενες επεμβάσεις ή φλεγμονές), κύστες ωοθηκών, ινομυώματα, εξωμήτριος κύηση κ.α. Η λαπαροσκόπηση παρέχει την επιβεβαίωση στη διάγνωση όλων των παραπάνω κλινικών καταστάσεων, ενώ οι μη-επεμβατικές εξετάσεις (κολπικό υπερηχογράφημα, σαλπιγγογραφία κλπ.) δίνουν μόνο ενδείξεις ύπαρξης αυτών των παθήσεων.

Η λαπαροσκόπηση δεν πρέπει να γίνεται ( υπάρχει αντένδειξη) στις παρακάτω περιπτώσεις:

  • Σοβαρές παθήσεις από το καρδιαγγειακό, το αναπνευστικό και το αιμοποιητικό σύστημα

  • Μεγάλες μάζες στην πύελο

  • Μεγάλη εσωτερική αιμορραγία

ΜΕΤΑ ΤΗ ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΗΣΗ

Βασική φροντίδα της μετεγχειρητικής αγωγής είναι η άμεση κινητοποίηση της γυναίκας. Πρέπει να τονίσουμε ότι η ανάρρωση στα λαπαροσκοπικά χειρουργεία είναι πολύ γρήγορη και οι μετεγχειρητικές ενοχλήσεις πολύ πιο ελαφρές από τα κλασικά ανοιχτά χειρουργεία. Υπάρχει βέβαια πόνος στις τομές που είναι περιορισμένος λόγω  του μικρού τους μεγέθους (μία έως τέσσερις τομές των 5 έως 10 χιλιοστών). Αυτό σημαίνει ότι δεν θα δυσκολευτείτε να σηκωθείτε από το κρεβάτι και συνήθως γίνεται αι την ίδια μέρα.

Το συνηθέστερο σύμπτωμα , σε διαφορετική όμως ένταση για κάθε γυναίκα , είναι μία ενόχληση στο σημείο που τελειώνουν οι πλευρές, στο θώρακα ή στην ωμοπλάτη. Αυτό οφείλεται στο αέριο (CO2) με το οποίο γεμίζουμε την κοιλότητα της κοιλιάς κατά την διάρκεια της λαπαροσκόπησης. Η ενόχληση αυτή διαρκεί 3-5 ημέρες και αντιμετωπίζεται με αντιφλεγμονώδη και αναλγητικά φάρμακα.

Το δεύτερο συχνότερο σύμπτωμα είναι ένας τυμπανισμός στην κοιλιά που οφείλεται επίσης στο αέριο και σε κάποιες περιπτώσεις διαρκεί 3-5 μέρες , χωρίς όμως να έχει σημαντική επίπτωση στην μετεγχειρητική πορεία και ανάρρωση. Μπορεί επίσης να παρουσιαστούν λίγα δέκατα ή πυρετός για 3 έως 5 ημέρες που οφείλεται στα υγρά της λαπαροσκόπησης και αντιμετωπίζεται με απλά αντιπυρετικά.

Σε περίπτωση που η λαπαροσκόπηση είναι μόνο διαγνωστική μπορεί να φύγετε και την ίδια ημέρα, αργά το βράδυ, διαφορετικά την επόμενη.

ΠΟΣΟ ΑΣΦΑΛΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΗΣΗ

Οι πιθανές επιπλοκές της λαπαροσκόπησης σχετίζονται με την βαρύτητα της πάθησης που πρόκειται να αντιμετωπιστεί χειρουργικά. Είναι εύλογο πως μία διαγνωστική λαπαροσκόπηση που γίνεται μόνο για να ελέγξουμε πχ αν οι σάλπιγγες είναι ανοιχτές, έχει πολύ μικρότερη πιθανότητα εμφάνισης επιπλοκών από ότι αφαίρεση μιας μεγάλης μήτρας λαπαροσκοπικά. Εκτός όμως από το είδος της επέμβασης, η πιθανότητα να γίνει κάποια επιπλοκή  σχετίζεται και με το ιστορικό της γυναίκας (προηγούμενα χειρουργεία, παθήσεις που επηρεάζουν την πήξη του αίματος, κ.α.). Οι πιθανές επιπλοκές περιλαμβάνουν τραύμα σε κάποιο αγγείο ή σε κάποιο πυελικό όργανο όπως το έντερο ή την ουροδόχο κύστη. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αν συμβεί κάτι από τα παραπάνω ο χειρουργός μπορεί να αναγνωρίσει τη βλάβη και να τη διορθώσει, με την βοήθεια των λαπαροσκοπικών εργαλείων ή και με μία μεγαλύτερη τομή στην κοιλιά (λαπαροτομία). Οι σοβαρές επιπλοκές μετά από μια λαπαροσκόπηση υπολογίζεται ότι κυμαίνονται μεταξύ 1 με 2 στις 1000 λαπαροσκοπήσεις.